بهترین پلت فرم برای تجارت گزینه های در ایران

راه‌هایی برای کاهش ریسک در بازار بورس

کاهش ریسک سرمایه گذاری با صندوق های طلایی بورس کالا

صندوق کالایی که به زودی در بورس کالای ایران راه اندازی می شود، یکی از ابزارهای مالی نوین است که به سرمایه‌گذاران امکان این را می‌دهند تا به جای خرید و ریسک های ناشی از نگهداری کالای مورد نظر، اوراق این صندوق‌ها را خریداری کنند.

به گزارش «پایگاه خبری بورس کالای ایران» به نقل از سنا، با خرید این اوراق، سرمایه‌گذار در عین داشتن مالکیت کالای مورد نظر، مسوولیت نگهداری از آن کالا را بر عهده ندارد .

مدیرعامل شرکت کارگزاری تامین سرمایه نوین با اشاره به اینکه صندوق طلا، ریسک سرمایه گذاری را کاهش می دهند، گفت: خریداران در خرید مستقیم سکه یا طلا به سبب عدم تحلیل نوسان های قیمتی، ممکن است متضرر شوند، اما صندوق کالایی طلا با وجود مدیران حرفه ای، ریسک سرمایه گذاری را کاهش می دهند .

ساسان الله‌قلی، مدیرعامل شرکت کارگزاری تامین سرمایه نوین، با اشاره به ماهیت صندوق های کالایی اظهار داشت: این صندوق از نوع صندوق‌ سرمایه‌گذاری قابل معامله است، که در بورس کالای ایران فعالیت خواهد کرد و ترکیب دارایی آن شامل سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار مبتنی بر گواهی سکه طلا و اوراق مشتقه مبتنی بر سکه طلا خواهد بود .

وی ادامه داد: این صندوق ها، یکی از ابزارهای مالی نوین است که به سرمایه‌گذاران امکان این را می‌دهند تا به جای خرید و ریسک های ناشی از نگهداری کالای مورد نظر، اوراق این صندوق‌ها را خریداری کنند. با خرید این اوراق، سرمایه‌گذار در عین داشتن مالکیت کالای مورد نظر، مسوولیت نگهداری از آن کالا را بر عهده ندارد .

مدیرعامل شرکت کارگزاری تامین سرمایه نوین، بزرگترین مزیت صندوق طلا امکان تنوع بخشی دارایی به سرمایه گذاران دانست و ابراز داشت: مزیت دیگر در کسب بازدهی از طریق اوراق بهاداری است که خریده می شود. به بیانی دیگر، این صندوق ها این امکان را فراهم می کنند تا خریداران آنها بتوانند بدون خرید خود دارایی فیزیکی و تنها از طریق خرید اوراق بهاداری که مبتنی بر آن دارایی فیزیکی است کسب بازده کنند .

وی امن بودن این سرمایه گذاری و کاهش ریسک را مزیت دیگر صندوق های طلا خواند و خاطرنشان کرد: با توجه به ریسک های موجود راه‌هایی برای کاهش ریسک در بازار بورس در اکثر سیستم های معاملاتی و نوسانات غیرقابل پیش بینی در آن ها، خرید و نگهداری طلا یکی از راه های سرمایه گذاری امن محسوب می شود که با توجه به این موضوع که مهارت کافی خاصی را نیز می طلبد سرمایه گذاری در صندوق طلا یا هر کالای با ارزش دیگر، تمام ریسک ها را پوشش می دهد .

این مقام مسوول افزود: عملیات این صندوق تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار و با نظارت مداوم متولی و حسابرس خواهد بود و امکان به‌وجود آمدن هرگونه سوء استفاده از سرمایه‌گذاران را به حداقل می‌رساند .

الله ‎ قلی در پایان گفتگوی خود ضمن برشمردن کارکردهای صندوق‌های کالایی تصریح کرد: در این گونه سرمایه گذاری ها، با توجه به سرمایه‌گذاری افراد از مجاری رسمی، امکان به‌وجود آمدن مشکلات از قبیل پولشویی دستکاری‌ها و خرابکاری‌های اقتصادی به حداقل می‌رسد .

چرا بهتر است بورس را برای سرمایه‌گذاری انتخاب کنیم؟

چرا بهتر است بورس را برای سرمایه‌گذاری انتخاب کنیم؟

ورود نقدینگی تازه، انتظارات مثبت نسبت به آینده بازار و افزایش نرخ‌های محصولات به دلایل مختلف، گزارشات خوب و سودآوربودن بیشتر شرکت‌های بورسی نسبت به سال گذشته در گزارشات ماهانه و پایین آمدن نرخ سود بین بانک‌ها در مقابل نرخ بالای موج جدید تورم در سال جدید ، سبب شد رونق به بورس برگردد.

در این مدتی که بازار با ریزش روبه‌رو بود، خیلی از سهم‌ها قیمت‌های جذابی برای خرید داشتند؛ عموما هم سهم‌های بنیادی خیلی جذاب شده بودند. بنابراین همین‌ که سهم‌ها را به حال خود می‌گذاشتند، بازار به حالت قبلی خود برمی‌گشت و رشد را از سرمی‌گرفت. افزایش قیمت دلار یکی دیگه از دلایل مثبت شدن بازار است.

در دوره‌های تورمی به طور متوسط، سود اسمی شرکت‌ها به دلیل کاهش ارزش پول افزایش پیدا می‌کند. در واقع سودآوری افزایش چندانی پیدا نکرده، بلکه سود اسمی تحت تاثیر تورم افزایش یافته است. این افزایش به دلیل جبران کاهش سود واقعی است.

بر این اساس، با افزایش این نرخ، سود تقسیمی شرکت‌ها و به تبع آن قیمت سهام افزایش خواهد داشت. از سوی دیگر، با افزایش تورم در کوتاه مدت سرمایه‌گذاران با توجه به ریسک بالای نگهداری پول و کاهش ارزش آن، تمایل کمتری به نگهداری آن داشته و به دنبال کاهش حجم نقدینگی در سبد دارایی خود هستند. بدین منظور، یکی از گزینه‌های مناسب سرمایه‌گذاری، خرید سهام است که می‌تواند به عنوان گزینه‌ای مناسب در مقابل تورم برای جبران ارزش دارایی‌های نقدی باشد.

در نتیجه افزایش تقاضا برای خرید سهام، موجب افزایش قیمت سهام و افزایش ارزش و حجم معاملات می‌شود. این مساله بر انگیزه سرمایه‌گذاری در شرکت‌ها می‌افزاید. بنابراین شرکت‌ها اقدام به انتشار سهام می‌کنند تا از این طریق منابع مالی مورد نیاز برای سرمایه‌گذاری در آینده خودشان را فراهم آورند و در میان‌مدت و بلندمدت، قیمت فروش محصولات و خدمات شرکت‌ها افزایش یافته و در نتیجه بدون افزایش تولید یا کیفیت محصولات و در نتیجه ارزش ذاتی سهام، رقم فروش شرکت بالا می‌رود.

نیاز بازار بیمه و بازار سرمایه ایران به اوراق بهادار بیمه‎ای

امروزه با توجه به پیچیدگی های صنعت بیمه و بروز رخدادهای جدید در آن که ناشی از مسایل جدید در دنیای مدرن می باشد، روش های سنتی تامین مالی و انتقال ریسک در صنعت بیمه پاسخگوی تمامی نیازهای این صنعت نیست. از جمله دلایل این امر، شتاب گرفتن رشد رشته های بیمه ای مختلف و فروش بیمه نامه ها توسط شرکت های بیمه و در نتیجه زیاد شدن حجم ریسک شرکت ها در مقایسه با سرمایه آن ها است. بنابراین شرکت ها و بازار بیمه به منابع و روش های جدید جهت انتقال ریسک و همچنین کاهش هزینه های ضمانت پوشش ریسک نیاز دارند. بنابراین باید از راهکارهای نوین بهره جست. یکی از روش های جدید تامین مالی شرکت های بیمه و همچنین انتقال ریسک در صنعت بیمه، انتشار اوراق بهادار بیمه ای است. اوراق بیمه‌ای حلقه واسط بازار بیمه و بازار سرمایه بوده و می تواند ابزاری کارآمد جهت استفاده از ظرفیت های بازار سرمایه جهت تامین مالی و پوشش ریسک صنعت بیمه به شمار آید. اوراق بیمه ای از مهم ترین ابزارهای ارتباطی صنعت و بازارهای مالی در جهان است و فواید آن در دنیای مدرن برای هر دو بخش بیمه (جهت بالا بردن ظرفیت بیمه گری) و بورس (مشارکت بیشتر مردومی در سرمایه گذاری ها) خواهد بود؛ هم افزایی آن نیز باعث رشد اقتصادی می شود. اما جای خالی این ابزار در ایران کاملا محسوس است.
تنوع انواع گوناگون ابزارها و نهادهای مالی موجب تسهیل ارتباط میان متقاضیان و عرضه کنندگان منابع مالی در نظام اقتصادی می شود و به تخصیص مطلوب آن ها در پروژه های سرمایه گذاری می انجامد. امروزه در کشورهای گوناگون دنیا به منظور به وجود آوردن انگیزه در میان صاحبان سرمایه و کاهش ریسک های احتمالی از تخصیص منابع آن ها در امور متعدد، انواع گوناگون ابزاهاری مالی ابداع و در قالب نهادهای مختلف در اختیار متقاضیان سرمایه گذاری قرار می گیرد. یکی از نهادهای مهم در بازارهای اقتصادی و مالی که می تواند نقش مهمی در این زمینه ایفا کند، بیمه است. این نهاد به مردم کمک می کند تا ریسک بعضی از خطرات را در زندگی خود کاهش دهند. از طرفی شرکت های بیمه ای بر حسب بیمه نامه هایی که برای بیمه گذاران صادر می کنند با مسایل و چالش های مختلفی از قبیل تامین سرمایه لازم جهت قبول ریسک مربوطه یا نیاز و ضرورت انتقال ریسک مواجه می شوند. لذا این شرکت ها نیز به دنبال راه هایی برای بر طرف کردن این نیازهای خود هستند. در سال های اخیر شرکت های بیمه برخی از کشورهای دنیا نیاز خود به تامین سرمایه را از طریق بازار سرمایه و بازرهای مالی مانند انتشار اوراق بهادار و انواع مشتقه ها برطرف کرده اند. یکی از راه های انتقال ریسک شرکت های بیمه، استفاده از بیمه گران اتکایی است که این راه مزایای زیادی در پی دارد. اما یکی از ریسک های بیمه اتکایی نکول بیمه گر اتکایی در هنگام اجرای موضوع بیمه به دلیل وسعت خسارات ناشی از حوادث بزرگ و فاجعه آمیز است. زیرا شرکت های بیمه اتکایی نیز ظرفیت تمرکز ریسک و ذخیره سرمایه محدودی دارند و افزایش سرسام آور ارزش دارایی های بیمه شده در مناطق حادثه خیز باعث می شود که شرکت های بیمه اتکایی نیز توانایی پوشش تمام این ریسک را نداشته باشند. لذا نهادهای بیمه ای از دهه هشتاد میلادی به دنبال پیدا کردن راه های جایگزین انتقال ریسک (ART) بوده اند. یکی از بازارهایی که می توان راه های جایگزین انتقال ریسک را در انجا جستجو کرد، بازار سرمایه می باشد. بازار سرمایه به خاطر ظرفیت ها و امکانات زیادی که دارد بیمه گران را جهت پوشش ریسک و حتی دریافت بازده بیشتر به سمت خود جذب می کند. بخش اعظم جایگزین های انتقال ریسک که به اوراق بهادار بیمه ای (اوراق بهادار مرتبط با بیمه)(ILS) معروف اند، طی فرایند تبدیل به اوراق بهادار سازی ریسک به وجود آمده اند و بخش دیگری نیز با استفاده از ابزارهای مشتقه طراحی شده اند. سابقه انتشار اوراق بهادار بیمه ای به طوفان آندریو در سال 1992 و زمین لرزه کالیفرنیا در سال 1994 بر می گردد. یکی از راهکارهای پیشنهادی برای مقابله با خسارت های به بار آمده، انتقال ریسک های ناشی از این حادثه ها به بازار سرمایه بود. در این زمان در کنار طیف وسیعی از ابزاهرای راه‌هایی برای کاهش ریسک در بازار بورس مالی و مشتقات بیمه ای مانند معامله های سلف قراردادهای معاوضه ای و قراردادهای اختیاری، برای نخستین بار اوراق بهادار بیمه ای طراحی و به بازار عرضه شد.
بر اساس مطالعات و بررسی های انجام شده، بازار بیمه و همچنین بازار سرمایه ایران نیز ظرفیت طراحی و به کارگیری این ابزارهای مالی را دارد و این ابزارها می توانند این دو بازار را بیش از پیش با یکدیگر پیوند دهند. شرکت های بیمه ایران نیز می‌توانند به منظور تامین سرمایه لازم و انتقال قسمتی از ریسک هایی که پذیرفته اند، اوراق بهادار بیمه ای منتشر کنند.
با در نظر گرفتن شرایط و پتانسیل های بازارهای مالی و بیمه کشور ایران، ابزارهایی برای تامین مالی و انتقال ریسک شرکت های بیمه در چندین مدل می تواند تعریف شود که مهم ترین آن ها عبارت است از:
• اوراق بهادار برای وام های خرید بیمه نامه یا بیمه نامه هایی با حق بیمه های اقساطی یا مرحله ای
• اوراق بهادار ذخایر بیمه ای
• اوراق بهادار برای سرمایه گذاری مشترک
• اوراق بهادار بیمه ای اتکایی ریسک های بزرگ
• اوراق بهادار بیمه ای اتکایی حوادث فاجعه آمیز
• اوراق بهادار بیمه ای اتکایی بیمه های زندگی
• اوراق بازخرید بیمه های زندگی

صندوق تثبیت در پی کاهش ریسک‌های بازار سرمایه

صندوق-تثبیت-در-پی-کاهش-ریسک-های-بازار-سرمایه

به گزارش الفباخبر ،امیر مهدی صبایی، با اشاره به اساسنامه صندوق تثبیت بازار سرمایه و ماده ۲۸ رفع موانع تولید و نحوه مصرف ۱۰۰۰ میلیارد تومان کمک صندوق توسعه ملی به این صندوق، گفت: شیوه‌نامه‌ای در صندوق تثبیت تدوین شده که نحوه ورود به بازار و کم و کیف و حد نصاب‌های خرید سهام در صنایع مختلف را مشخص کرده است. صندوق تثبیت در چارچوب همین شیوه نامه‌ها در زمان مقتضی این مبلغ را مانند سایر منابع هزینه می‌کند.

بیشتر بخوانید:

فروش خودرو در بورس کالا فرصتی برای عرضه تولیدات
کاهش ۴۲۷ واحدی شاخص کل بورس در نیم ساعت ابتدایی بازار
عرضه املاک بانک‌ها در بورس

وی ادامه داد: سازمان حسابرسی و حسابرس و بازرس مستقل صندوق تثبیت به منظور نظارت بر حسن اجرای این شیوه نامه نیز طبق اساسنامه صندوق، هر شش ماه یک بار گزارشی از عملکرد صندوق برای اعضاء هیئت امنا تهیه و ارسال می‌کند.

مدیر عامل صندوق تثبیت بازار سرمایه همچنین گفت: این صندوق به عنوان یک نهاد مالی ثبت شده تحت نظارت سازمان بورس فعالیت و سازمان بورس هم با توان نظارتی خود بر عملکرد این صندوق نظارت می‌کند.

صبایی تصریح کرد: علاوه بر این، سایر نهادهای نظارتی مثل سازمان بازرسی کل کشور هم به صورت دوره‌ای بر عملکرد صندوق تثبیت در همه حوزه‌ها نظارت دارد.

چهارشنبه هفته گذشته صندوق توسعه ملی ۱۰۰۰ میلیارد تومان در چارچوب قراردادهایی که بین این صندوق و صندوق تثبیت بازار سرمایه وجود دارد به حساب صندوق تثبیت واریز کرد.

چگونگی کاهش ریسک نقدینگی در صنعت بیمه

نایب رئیس هیات مدیره و مدیر عامل بیمه دانا، نظارت بر عملکرد شرکت های بیمه در حوزه مطالبات معوق را راهکار مناسبی برای کاهش ریسک نقدینگی آنها عنوان کرد.

به گزارش خبرگزاری موج به نقل از روابط عمومی بیمه دانا، بیژن صادق طی گفتگویی با روزنامه دنیای اقتصاد ضمن اشاره به موارد مختلف ریسک در صنعت بیمه، به مهم ترین راهکارهای ممکن برای کنترل و مدیریت آنها پرداخت.متن مصاحبه بدین شرح است:

بنگاه‌های بیمه‌ای در سال‌های اخیر در داخل خود با ریسک‌های متفاوتی مواجه‌اند که ریسک مطالبات و ریسک نقدینگی جدی‌ترین موارد است. در این خصوص چه نظری دارید و چه راهکاری را برای کنترل و مدیریت این ریسک‌ها پیشنهاد می‌کنید.

ایفای به موقع تعهدات شرکت‌های بیمه و ارائه خدمات با کیفیت، تا حد زیادی به توان مالی و نقدینگی آن‌ها بستگی دارد و لذا وصول مطالبات شرکت‌های بیمه، پیش‌نیاز ارائه خدمات مطلوب به بیمه‌گزاران است. همچنین دو مقوله پرداخت مالیات و نیز شناسایی و تقسیم سود (با وجود عدم وصول حق‌بیمه‌) از جمله آثار این نوع مطالبات است که شرکت‌های بیمه را متاثر می‌کند. متاسفانه در چند ساله اخیر بر اثر تحریم‌ها و شرایطی که بر اقتصاد کلان کشور حاکم شده است رقم این مطالبات در شرکت‌های بیمه در حال افزایش است که همین امر لزوم نظارت جدی بر آن‌ها، برای کاهش ریسک نقدینگی را بیشتر کرده است. در بعضی موارد به علت عدم در نظر گرفتن ذخیره برای مطالبات، ریسک نقدینگی شرکت‌های بیمه افزایش یافته است. لذا تجزیه سنی مطالبات بر اساس سال صدور بیمه‌نامه به جای سال مالی و نیز در نظر گرفتن ذخیره برای مطالبات مشکوک‌الوصول، در تدوین آیین‌نامه مطالبات مشکوک‌الوصول از سوی نهاد ناظر توصیه می‌شود.

ریسک مطالبات و نقدینگی مسلما متوجه سرمایه‌گذاری‌های شرکت‌ها نیز خواهد بود و در نهایت از پرتفوی شرکت‌ها چیزی باقی نمی‌گذارد و شناسایی سودهای موهوم صنعت بیمه را تهدید می‌کند. در این زمینه چه نظری دارید.

شرکت‌های بیمه وجوه متراکم‌شده بیمه‌گزاران را که به صورت ذخایر فنی در اختیار دارند، به عنوان دارایی سودآور به کار می‌گیرند و در فعالیت‌های مناسب اقتصادی سرمایه‌گذاری می‌کنند. در حقیقت سرمایه‌گذاری شرکت‌های بیمه باید در جهت ایجاد توازن مالی در شرکت باشد. در عملیات بیمه‌گری، سـه عامـل سـودآوری، تضمین مالی و نقدینگی مطلوب از هدف‌های اساسی محسوب می‌شوند ولی از آنجا که نیل بـه یکـی از آنهـا بایـد بـه هزینـه دیگری انجام گیرد، بیمه‌گران ظاهراً با هدف‌های متضادی روبرو می‌شوند. افزایش نقدینگی سبب کاهش سودآوری ‌شود و بازده سرمایه‌گذاری بیشتر نیز متضمن کاهش تضمین‌های مالی است. لذا شرکت‌های بیمه برای اتخاذ تصمیم بهینه باید عواملی را در جهت سرمایه‌گذاری مدنظر قرار دهند و روی آن‌ها حساس باشند، عواملی همچون: ساختار پورتفوی، وضعیت جریان دریافت‌ها و پرداخت‌ها، تعدد و میزان خسارت‌های قابل پرداخت، قوانین حاکم بر درآمد حق بیمه، ساختار بازار سرمایه، و . بنابراین حفظ نقدینگی مطلوب جهت سرمایه‌گذاری شرکت‌های بیمه می‌بایست به طور جدی مدنظر قرار گیرد.

ریسک رقابت‌های غیرحرفه‌ای و نرخ‌های غیرفنی از دیگر تهدیدات صنعت بیمه است. در این خصوص چه نظری دارید و آسیب‌های این ریسک چیست؟

به طور کلی بازار رقابتی سالم بازاری است که امکان تغییر در قیمت و میزان عرضه خدمات برای فعالان آن بازار وجود نداشته باشد. در حال حاضر در صنعت بیمه کشور، فاصله قابل ملاحظه‌ای بین وضعیت ایده‌آل و وضعیت موجود وجود دارد. اگرچه آنچه مدنظر ماست رسیدن به وضعیت رقابتی نسبی و متناسب با اقتضائات یک بازار بیمه است اما متاسفانه رقابت میان فعالان بازار بجای تمرکز بر کیفیت، بر قیمت‌های غیر واقعی و کارشناسی‌نشده متمرکز شده است. به طوری‌که شاهد این مساله هستیم که حتی در رشته‌های بیمه عمر نیز، ارائه نرخ‌های غیر فنی به منظور جذب مشتریان از سوی بعضی از شرکت‌ها نگرانی‌هایی را برای نهاد ناظر ایجاد کرده است.

همچنین موضوع قابل ذکر دیگر، در ارتباط با درخواست‌های خارج از عرف بیمه‌گزاران از شرکت‌های راه‌هایی برای کاهش ریسک در بازار بورس بیمه است. به دلیل عدم انسجام داخلی شرکت‌ها و شکل‌گیری رقابت منفی در فرآیند نرخ‌دهی و جذب بازار، درخواست‌های خارج از عرف بیمه‌ای، تبدیل به یکی از الزامات حضور در مناقصات شده است. بنابراین سندیکای بیمه‌گران و بیمه‌ی مرکزی می‌بایست تا حداکثر امکان به استانداردسازی شرایط حضور در مناقصات پرداخته و با پذیرش احتمالی برخی از شرکت‌های بیمه با درخواست‌های خارج از عرف بیمه‌گزان برخورد قانونی شود.

برای ریسک نرخ‌های غیر فنی و در جهت کنترل این ریسک‌ها وظیفه نهاد ناظر چیست؟ چه راهکاری در این زمینه دارید.

همانطور که گفته شد تمرکز بر قیمت به جای کیفیت و نحوه سرویس‌دهی و مساله نرخ‌های غیر‌فنی از معضلات مطرح در فضای رقابتی صنعت بیمه می‌باشد. نرخ‌شکنی و عدم اکچوئری صحیح در تمامی رشته‌ها، باعث شده است تا رقابتی مخرب در بین شرکت‌های بیمه در بگیرد که هم به ضرر شرکت‌ها و هم به ضرر بیمه‌گزاران است. نظارت مالی، نتایج عملکرد فنی شرکت‌ها را در میان‌مدت و بلندمدت مشخص می‌کند اما در کوتاه‌مدت نمی‌تواند مانع برخی نرخ‌شکنی‌های بی‌رویه شود. لذا به نظر می‌رسد بیمه مرکزی می‌بایست نظارت فنی بر نرخ‌ها را احیا نموده و به صورت فصلی و تصادفی بر نرخ ها نظارت کند. البته این امر مستلزم به‌کارگیری ابزارهای آی.تی قابل نظارت در فرآیند نرخ‌دهی است. در نهایت امیدواریم با تاکیدات مقام محترم ناظر در بیمه مرکزی در خصوص جلوگیری از رقابت مکارانه، نظارت بر توانگری مالی شرکت‌ها و نظارت در راستای ایجاد رقابت مبتنی بر نحوه سرویس‌دهی در بازار، شاهد ایجاد فضای رقابتی سالم در صنعت بیمه کشور باشیم.

رتبه اعتباری یکی از مواردی است که نمایانگر مدیریت و کنترل ریسک در شرکت ها است اما متاسفانه چنین نهادی در ایران وجود ندارد. کسب رتبه اعتباری و فعالیت‌هایی در این مسیر را برای مدیریت ریسک چگونه ارزیابی می‌کنید.

در شرکت‌های بیمه، لزوم اطمینان از توانایی شرکت در ایفای تعهدات و اطمینان از ریسک‌های مورد مواجهه، ضرورت تعیین رتبه اعتباری را مطرح می نماید. شرکتی که مورد رتبه‌بندی اعتباری قرار گیرد از نظر سرمایه‌گذاران، اطمینان‌بخش‌تر بوده و راه‌های جذب سرمایه‌های داخلی و خارجی، تسهیلات و وام برای آن هموار خواهد شد. ایجاد منابع مالی جدید از طریق افزایش سرمایه و دارایی شرکت، ایجاد مزیت تبلیغاتی، پیشی گرفتن راه‌هایی برای کاهش ریسک در بازار بورس و رقابت غیرقیمتی با رقبا، افزایش رقابت‌پذیری، افزایش سهم بازار، جذب سرمایه‌های خارجی، افزایش کیفیت و تنوع خدمات، جذب مشتریان بیشتر، تعیین نقاط قوت و ضعف سازمان و در نهایت معرفی راهکارهای سازنده برای رفع مشکلات مالی و اعتباری سازمان از اهم کاربردهای رتبه بندی اعتباری برای شرکت هاست.

لذا می‌بایست عملیات رتبه‌بندی که نوعی ارزیابی مالی و غیرمالی از شرکت های بیمه محسوب می‌گردد، توسط نهادهای کاملا مستقل در قالب سیستم یا مدلی مشخص و مدون ـ به گونه‌ای که به صورت مکانیزه قابل اجرا بوده و از خروجی مطلوب و مورد نظر برخوردار باشد ـ و به صورتی شفاف در قالب استراتژی مشخص، انجام شود. صنعت بیمه ایران به طور جدی با خلاء ارزیابی رتبه‌ای روبروست.

آیا آیین‌نامه توانگری مالی توانسته در کنترل ریسک‌های مالی صنعت بیمه موفق باشد؟ اگر اینطور هست چگونه هنوز راهکارهایی برای نشان دادن سودهای واهی وجود دارد؟

در مدل توانگری موجود، تمام ریسک‌های شرکت بیمه منعکس نمی‌شود. به عنوان مثال، ریسک‌های عملیاتی و برخی دیگر از ریسک‌های اصلی در مدل لحاظ نشده‌اند. همچنین به نظر می‌رسد که تمام شاخص‌های مورد نیاز جهت ارزیابی ریسک‌ها در مدل مذکور لحاظ نشده است. به عنوان مثال در ارزیابی ریسک بازار که تاثیر قابل ملاحظه‌ای نیز بر تداوم فعالیت موسسه مالی دارد تنها به دو شاخص سهام و املاک و مستغلات بها داده شده است و نرخ بهره و نرخ ارز که از مهم‌ترین فاکتورهای ارزیابی ریسک بازار می باشند در محاسبات توانگری به طور مستقیم نادیده گرفته شده‌اند و ضریبی به آنها تخصیص داده نشده است در حالی که دارای تاثیر غیر قابل انکار روی عوایدی ناشی از سرمایه‌گذاری‌های ما می‌باشند.

یکی دیگر از مشکلات قابل توجه در تدوین این فرمول این است که مدل برای شرکت‌های بیمه عمر، اتکایی، و غیر عمریکسان طراحی شده و یکسان عمل می‌کند. یعنی تفاوت‌ها را در نظر نمی‌گیرد. به علاوه سیستم مذکور مبتنی بر فاکتورهای ثابت ریسک است. اساسا این ویژگی، نقص محسوب نمی‌شود. اما چنانچه مقادیر فاکتورها با تاخیر زیاد به روز شوند، این ویژگی یک نقص مهم تلقی می‌شود. در سیستم موجود، فاکتورهای ثابت نماینده ریسک هستند. در عمل ریسک طی زمان ثابت نیست و یک متغیر وابسته به زمان است. همچنین فاکتورها (ضرایب ریسک‌) برای همه شرکت‌ها یکسان هستند یعنی امکان اندازه‌گیری ریسک با استفاده از مدل‌های داخلی در سیستم تعبیه نشده است .به علاوه روابط و همبستگی بین ریسک‌ها تا حد زیادی در مدل لحاظ نشده است. طبق مدل موجود، مجموع ریسک‌ها عبارت ازجمع تک‌تک ریسک ها است.

همچنین می‌بایست اذعان کرد که عدم شکل‌گیری مقررات در سیستم‌های مکمل سیستم توانگری، یکی از عمده‌ترین مشکلات در این راستا می‌باشد. سیستم توانگری از سوی سیستم‌های مکمل از جمله سیستم افشای اطلاعات، سیستم گزارشگری در مورد ابعاد حاکمیت شرکتی، سیستم کنترل‌های داخلی، سیستم ارزیابی و مدیریت ریسک در شرکت‌ها، مدیریت دارایی‌ها و بدهی‌ها، گزارش مدیریت و سایر سیستم‌های مکمل حمایت نمی شود. به عنوان مثال، لازمه نظارت بر توانگری مالی، وجود مدیریت کارآمد سیستم کنترل ریسک در شرکت‌های بیمه است که در این رابطه مقررات جدی وجود ندارد و شرکتهای بیمه در کشور نیز هنوز اهمیت و ضرورت حیاتی آنرا احساس نکرده‌اند.

شرکت‌های بیمه در حالی برای کنترل ریسک سایر بنگاه‌ها فعالیت می‌کنند که در بعد استفاده از نرم افزار ارائه دهنده خدمات فناوری به عنوان محصولی بدون رقیب در بازار بر روی ریسک قرار دارند. برای مدیریت این ریسک چه راهکاری به نظر شما می‌رسد.

متاسفانه در صنعت بیمه تنوعی در شرکت‌های خدمات ‌دهنده IT مشاهده نمی‌شود و تنها شرکت موجود در این حوزه یک شرکت معروف است که به نظر من بسیار موفق عمل کرده است. شاید ریسک‌پذیری‌ای که برای طراحی یک برنامه‌ی نرم‌افزاری جامع در صنعت بیمه نیاز است، بسیار بالاست و فقط این شرکت قدرت پذیرش این ریسک را داشته است!

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین تماشا کنید
نزدیک
برو به دکمه بالا